14 januari 2021 was de uitgerekende datum van ons tweede kindje. Onze oudste dochter Mara was inmiddels twee jaar oud. Mijn man Eelco en ik kozen ervoor het geslacht niet te willen weten en ons te laten verassen. Inmiddels was ik 38 weken en 6 dagen en was op controle bij de verloskundige. Mijn bloeddruk was aan de hoge kant en ik moest op korte termijn terugkomen om deze nogmaals te laten controleren. Zou een hoge bloeddruk wat betekenen? Mara was ook geboren in de 38ste week, dus ons kindje zal ook wel eerder komen, dacht ik. Die avond viel ik laat in slaap en voelde mij rusteloos. Rond 2 uur s ’nachts voelde ik lichte krampen in m’n buik, dit zijn weeën, ik herkende het direct. Ik maak Eelco wakker en zeg enthousiast: “ik heb weeën, het gaat vandaag gebeuren” zeg ik. Ik val uiteindelijk weer in slaap en tegen de ochtend lijken de weeën wat afgezwakt. Het rommelt en de weeën komen onregelmatig. Die ochtend ben ik thuis met Mara. We puzzelen en kleien, Mara kan mij goed afleiden merk ik, het lijkt een normale ochtend. Aan het begin van de middag bel ik naar de verloskundige om alvast te melden dat ik bezig ben, maar het nog niet echt doorzet. Er verstrijken wat uurtjes en ik merk dat ik de weeën steeds meer moet wegzuchten. Ik lig op de bank en kan de weeën goed opvangen, maar besef dat het echte werk nog moet beginnen. Eelco heeft Mara ondertussen weggebracht naar vrienden, nu kan ik mij er meer aan overgeven.